Werkkostenregeling

Samenvatting

Een werknemer maakt ten behoeve van zijn werkzaamheden in loondienst vaak kosten. Een groot deel daarvan kan zonder loonheffingen worden vergoed, een deel ook niet. Werkgever en werknemer trachten uiteraard de loonheffingen zo laag mogelijk te houden. De huidige fiscale regels geven hiervoor een aantal spelregels.

In het kader van administratieve lastenverlichting is op 1 januari 2011 de fiscale vereenvoudigingswet werkkostenregeling ingevoerd. Op die wijze probeert de wetgever de voorheen geldende systematiek van vrije vergoedingen en verstrekkingen in de loonsfeer sterk te vereenvoudigen. De werkgever kan in 2012 en 2013 nog kiezen tussen het gebruik van de werkkostenregeling (WKR) en het gebruik van de oude systematiek vergoedingen en verstrekkingen (overgangsregeling). Per 1 januari 2014 vervalt die keuze en moet de werkkostenregeling zijn ingevoerd.

Dit artikel gaat in op:

• de werkkostenregeling;
• het systeem van vrije vergoedingen en verstrekkingen, zoals dat tot en met 2010 gold en dat ook de overgangsregeling is;
• de maatregelen die een werkgever in 2012 kan opstarten om te onderzoeken of en in hoeverre instappen in de nieuwe werkkostenregeling voor zijn organisatie aantrekkelijk is;
• met welke aandachtsvelden hij daarbij te maken krijgt.

Deze laatste inventarisatie kan ook dienen als een interne scan of en in hoeverre de onderneming nu en in de afgelopen jaren op het loonheffingenterrein in control is.

Werkkostenregeling

Situatie tot en met 2010 en overgangsregeling

Bij dit bestaande systeem van vergoedingen en verstrekkingen staat de positie van de individuele werknemer centraal. Dit valt te verklaren uit het feit dat de loonheffingen oor ...